ÁSKIRKJA

Skírn

Jesús sagði: ,,Allt vald er mér gefið á himni og á jörðu. Farið því og gjörið allar þjóðir að lærisveinum, skírið þá í nafni föður, sonar og heilags anda, og kennið þeim að halda allt það sem ég hef boðið yður. Sjá ég er með yður alla daga allt til enda veraldar.” Mt.28.18-20.

Í heilagri skírn er skírnþegi tekinn inn í kirkju Krists. Í hinni evangelisk – lúthersku kirkju, sem Þjóðkirkjan er hluti af, er algengast að barn sé skírt meðan það enn er ómálga. Samkvæmt fyrirmælum Jesú Krists er barn skírt til nafns föður og sonar og heilags anda. Það er helgað Guði með Orði hans og bæn og ausið vatni.

Kaflinn úr Mattheusarguðspjalli 28. 18 – 20 sem skráður er hér að framan er kallaður innsetningarorð skírnarinnar eða kristniboðsskipunin. Þegar foreldrar bera barn sitt til skírnar eru þau að hlýða henni.

Meginreglan er sú að barn sé skírt í kirkju og að viðstöddum söfnuði eða fulltrúum hans, en gömul hefð er fyrir því á Íslandi að skírn geti farið fram á heimili barnsins.

Gömul hefð er einnig fyrir því að barnið sem skírt er sé fært í hvítan skírnarkjól sem er tákn fyrirgefningar syndanna. Kjóllinn er síður, sem táknar það að skírnarbarnið á að vaxa í trú, von og kærleika.

Aðstandendur velja barninu skírnarvotta. Skírnarvottar heita einnig guðfeðgin og eru aldrei þau aldrei færri en tvö, karl og kona (eins og felst í orðinu), en mest geta verið fimm. Æskilegt er að í það minnsta eitt guðfeðginanna sé á þeim aldri að það geti fylgt barninu eftir til fullorðinsára. Foreldrar og guðfeðgin játa trúna fyrir hönd barns síns og skuldbinda sig þar með til að ala barnið upp í kristinni trú.

Skírnin tengir kristnar kirkjur innbyrðis. Þrátt fyrir ólíkar áherslur kirkudeildanna í ýmsum efnum hafa þær flestar náð samkomulagi um að viðurkenna skírn hinna sem sameiginlegan grundvöll.

,,Eða vitið þér ekki, að allir vér, sem skírðir erum til Krists Jesú, erum skírðir til dauða hans? Vér erum því dánir og greftraðir með honum í skírninni, til þess að lifa nýju lífi, eins og Kristur var upp vakinn frá dauðum fyrir dýrð föðurins." Rm.6.3-4.

Í sálmabók íslensku kirkjunnar er að finna eftirtalda sálma sem henta skírnarathöfn:

Sálmur nr. 250. Til mín skal börnin bera.

Sálmur nr. 251. Andi Guðs sveif áður fyr.

Sálmur nr. 252. Ó, blíði Jesús blessa þú.

Sálmur nr. 253. Guð faðir sé vörður og verndari þinn.

Sálmur nr. 254. Til þín ég leita, lausnarinn minn góði.

Sálmur nr. 255. Ég grundvöll á, sem get ég treyst.

Sálmur nr. 503. Ó, Jesús, bróðir besti.

Sálmur nr. 504. Ástarfaðir himinhæða. og númer 614, sami sálmur á táknmáli

Sálmur nr. 585. Full af gleði yfir lífsins undri.

 

 

 

Hjónavígsla

Jesús sagði: ,,Hafið þér eigi lesið, að skaparinn gjörði þau frá upphafi karl og konu og sagði: Fyrir því skal maður yfirgefa föður og móður og bindast konu sinni, og þau tvö skulu verða einn maður”. Mt.19.4-5.

Hjónavígsla nefnist sú athöfn þegar brúðhjón ganga til kirkju til þess að biðja Guð að blessa hjúskap sinn. Hjúskaparsáttmálinn sjálfur er í eðli sínu veraldleg stofnun. Karl og kona sem heimild hafa til hjúskapar lýsa því yfir í áheyrn votta að þau vilji vera hjón og síðan handsala þau þennan sáttmála. Efnislega er enginn munur á þessu hvort sem um er að ræða borgaralegt brúðkaup eða kirkjulegt. Samkvæmt íslenskum lögum hafa prestar og forstöðumenn safnaða heimild til að annast þennan borgaralega gjörning. Önnur sambúðarform eru einnig möguleg samkvæmt lögum, en kirkjan kemur ekki nema að þessari, og hefur heldur ekki lagalega heimild til þess. Önnur algeng heiti á hjónavígslu eru brúðkaup og gifting.

,,Eins og Drottinn hefur fyrirgefið yður, svo skulið þér og gjöra. En íklæðist yfir allt þetta elskunni, sem er band algjörleikans." Kól.3. 13b-14.

Það sem greinir kirkjulega hjónavígslu frá borgaralegri er fyrst og fremst ákveðin afstaða brúðhjónanna til kristinnar trúar. Þetta er kristin hjúskaparstofnun. Þess vegna verður a.m.k annað brúðhjónanna að tilheyra Þjóðkirkjunni og gert er ráð fyrir því að ef hjónin eignast börn að þau verði alin upp í kristinni trú. Kirkjubrúðkaup er því grundvöllur að kristnu heimili.

Meginregla er að kirkjubrúðkaup fari fram í kirkju. Í það minnsta skulu vera viðstaddir tveir vottar, eða svaramenn, en oftast eru það fleiri, úr söfnuðinum eða fjölskydum brúðhjónanna.

Heimild er fyrir því að giftingarathöfn geti farið fram á heimili eða utanhúss.

Þegar um er að ræða hjúskap erlendra ríkisborgara eða þegar annað eða bæði hjónaefni hafa lögheimili erlendis þá gefa sýslumannsembættin út könnunarvottorð um hjúskaparskilyrði. Nánari upplýsingar um það er að finna á vefjum sýslumannsembættanna.